فرض کنید در شهری زندگی می کنید که آمار سرقت در آن بالاست. لذا شما به طور طبیعی باید تدابیر لازم را اتخاذ نمائید. مثلا قفل ایمن تری خریداری نمائید. جلوی درها نرده های آهنی بکشید و یا در شکل جدی تر آن اقدام به استخدام یک نگهبان محله نمائید. همه این موارد برای شما هزینه زاست. حال اگر برخی از ساکنین این محله احساس کنند موضوع امنیت برای سایرین اهمیت بیشتری داشته و به هر حال آنها اقدام به تامین امنیت محله خواهند کرد، این موضوع در اقدام آنها برای تامین امنیت یا بروز تمایلاتشان در این زمینه به شدت تاثیر گذار خواهد بود. به طور مثال فرض کنید فرد ثروتمندی که در خانه اشیاء گرانبهای دارد یا انباری که موجودی گرانبهائی دارد در این محله وجود داشته باشند. در این حالت ممکن است دیگران به این نتیجه برسند که بالاخره فرد ثروتمند یا صاحب انبار اقداماتی در جهت تامین امنیت خود به عمل خواهند آورد. فرض کنید این کار با استخدام یک نگهبان برای انبار و افزایش روشنائی محدوده انبار صورت پذیرد. در این حالت به صورت اجباری ضریب امنیت ساکنین نیز افزایش خواهد یافت. لذا به چنین حالتهائی که فرد می تواند تمایلات خود را در سایه تمایلات دیگران پنهان نماید و در عین حال از اقدامات آنان منتفع گردد، سواری مجانی اطلاق می گردد. بدیهی است این کار در حوزه کالاهای خصوصی که می توان مصرف دیگران را از آنها محدود کرد، بروز پیدا نمی کند.
در صنعت برق نیز چنین حالتهائی متصور است. به طور مثال اگر مقررات مربوط به واگذاری انشعاب به گونه ای باشد که در صورت نیاز به ایجاد شبکه جدید این هزینه به عهده اولین متقاضی بوده ولی پس از احداث شبکه سایرین بتوانند از آن استفاده نمایند، این پدیده بروز پیدا می کند. همچنین اگر قرار باشد بابت اقداماتی برای افزایش پایداری شبکه از مشترکین هزینه ای دریافت شود ممکن است هر مشترک، با این فرض که پایداری برای بقیه بیشتر حائز اهمیت بوده و به همین دلیل اقدامات لازم را به گردن دیگران بیندازد، تمایلات واقعی خود را در این زمینه بروز ندهد. نمونه های دیگری نیز می توان در این زمینه در صنعت برق ارائه داد.
لازم به ذکر است در چنین مواردی استناد به تمایلات اظهار شده افراد، و عدم کشف تمایلات حقیقی، ممکن است موجب استنتاج اشتباه در مورد انجام یا عدم انجام یک اقدام خاص شود.
